Myszoskoczki, wiewiórki, myszy, koszatniczki, szynszyle, chomiki, szczury i świnki morskie różnią się między sobą trybem życia, dietą i wymaganiami środowiskowymi. Wspólną cechą jest jednak to, że sama klatka, miska z karmą i poidełko nie wystarczają do zapewnienia im dobrostanu. Prawidłowe utrzymanie powinno umożliwiać zwierzęciu realizowanie naturalnych zachowań, takich jak eksploracja, kopanie, wspinanie, żerowanie, gryzienie, odpoczynek czy kontakty społeczne. Nieprawidłowe żywienie, zbyt mała przestrzeń, niewłaściwe podłoże i brak wzbogacenia środowiska należą do istotnych przyczyn problemów zdrowotnych u małych ssaków.
Myszoskoczki potrzebują głębokiego podłoża umożliwiającego kopanie i tworzenie nor, kryjówek oraz materiałów do gryzienia. Ważna jest również możliwość kąpieli w odpowiednim piasku.
Chomiki są zwierzętami bardzo aktywnymi, które potrzebują możliwości kopania i budowania nor. Szczególnie chomik syryjski powinien mieć głęboką warstwę podłoża oraz odpowiednio dużą powierzchnię do aktywności.
Myszy i szczury potrzebują dobrze wentylowanej, bezpiecznej przestrzeni z odpowiednim podłożem, kryjówkami i elementami umożliwiającymi wspinanie, eksplorację i gryzienie. Szczególnie istotne są potrzeby społeczne — są to gatunki społeczne, dlatego odpowiednio dobrane grupy są zazwyczaj korzystniejsze niż samotne utrzymywanie. Należy również unikać akwariów jako podstawowego miejsca utrzymania ze względu na niewystarczającą wentylację.
Koszatniczki i szynszyle wymagają przede wszystkim diety bogatej we włókno. U szynszyli podstawą powinno być dobrej jakości siano trawiaste, a środowisko musi zapewniać możliwość ruchu, wspinania, odpoczynku i gryzienia. Szynszyle potrzebują również regularnych kąpieli pyłowych oraz chłodnego, suchego i dobrze wentylowanego pomieszczenia.
Świnki morskie są silnie społeczne i nie powinny być utrzymywane samotnie. Potrzebują dużej powierzchni, solidnego podłoża, kryjówek oraz codziennego dostępu do siana. Jako jedne z nielicznych ssaków nie potrafią samodzielnie syntetyzować witaminy C, dlatego musi ona być dostarczana wraz z dietą.
Wiewiórki wymagają szczególnej uwagi, ponieważ są zwierzętami dzikimi, a ich potrzeby są znacznie trudniejsze do odtworzenia w warunkach domowych. Potrzebują przestrzeni umożliwiającej wspinanie, skakanie, ukrywanie pokarmu i budowanie schronień.
Niezależnie od gatunku, podstawą prawidłowej opieki są odpowiednio duża i bezpieczna przestrzeń, właściwe podłoże, zbilansowana dieta, stały dostęp do wody, kryjówki, możliwość aktywności i realizowania naturalnych zachowań oraz regularna obserwacja stanu zdrowia. W przypadku małych ssaków warto pamiętać, że często długo ukrywają objawy choroby — dlatego nawet niewielkie zmiany apetytu, masy ciała, aktywności czy zachowania powinny zwrócić uwagę opiekuna.
Nie jesteś pewna/pewien, czy Twój gryzoń ma prawidłowe warunki i jest zdrowy? Odwiedź Przychodnię Weterynaryjną Alcedo, omówimy prawidłowe warunki utrzymywania danego gatunku.
